سابقه گردشگری به قدمت بشر باز می­گردد گردشگری واژه­ای است فرانسوی که از ریشه «تور» گرفته شده است این واژه نخستین بار در سال 1811 در مجله انگلیسی به نام اسپورت ماگزین (مجله ورزشی) آمده است در آن زمان این لغت به معنای مسافرت به منظور تماشای آثار تاریخی و بازدید از مناظر طبیعی برای کسب لذت به کار می رفت(محلاتی، 1380: 2-3). گردشگری یا صنعت گردشگری از سال 1950 میلادی دچار تحولات عظیمی شد که برخی آن را انقلاب گردشگری نام نهادند، ابن تحول منجر به بروز و بلوغ گردشگری انبوه شده و در آینده نزدیک به گردشگری کیفی تبدیل خواهد شد. در قرن بیست و یکم آن بخش از گردشگری توسعه یافته است که با استاندردهای سازمان جهانی گردشگری سازگاری بیشتر داشته و به حفظ محیط زیست کمک می­کند و اهمیت و جایگاه آن به حدی است که همه کشورها به ویژه کشورهای توسعه یافته از آن به عنوان واقعیت قرن بیست و یکم یاد می­کنند این صنعت نوظهور طبیعت­گردی یا اکوتوریسم نام دارد. در رابطه با لغت اکوتوریسم و استفاده از آن برای اولین بار منبع دقیقی در دسرس نیست، اما اوراستار (1955) و مون گارد (1994) معتقدند که ریشه لغت اکوتوریسم به دهه 1980 بر می­گردد، در حالی که افراد دیگر اظهار داشتند که ریشه این لغت به زمان هیلر (1960) باز می­گردد.

زیفر، در سال 1989که بیشتر در اجزای حفاظتی و بر پایه طبیعت، اقتصاد و فرهنگی تاکید دارد اکو توریسم را به شرح زیر تعریف می کند:

شکلی از توریسم که ابتدا از تاریخ طبیعی یک منطقه که شامل فرهنگ های بومی آن است الهام میگیرد پس مناطق حفاظت شده را بخاطر تحسین، شرکت پذیری، مشاهده و پرورش احساسات مورد بازدید قرار می دهد.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   توسعه منابع انسانی در بخش جهانگرد

اوه (2005)، بحث می کند که در مطالعه­ی بالاگوئر و کانتاولا، تأیید این  فرضیه که گردشگری در اسپانیا به رشد اقتصادی آن منجر می­شود، ممکن است به این واقعیت مربوط باشد که این کشور یکی از برترین کشورها در کسب درآمد از گردشگری بین المللی است. تحلیل هم جمعی در مطالعه وی، مشخص می کند که رابطه بلند مدتی بین درآمدهای گردشگری و رشد اقتصادی در کشور کره جنوبی طی دوره­ی 1975 تا 2001 وجود ندارد. نتایج وی نشان می­دهد که تنها یک رابطه از سوی رشد اقتصادی به سوی رشد گردشگری وجود دارد. از این رو در کشور کره جنوبی، بیشتر رشد اقتصادی به گسترش گردشگری منجر می­شود تا این که توسعه­ی گردشگری به رشد اقتصادی کمک می­کند. اوه همچنین اشاره می­کند که جهت علیت بین گسترش گردشگری و رشد اقتصاد ملی و درجه باز بودن اقتصاد همانند میزان محدودیت­های سفر به عنوان عوامل فیزیکی، سبب تفاوت­هایی بین تایوان و کره جنوبی شده است. علاوه بر این عوامل، ممکن است درجه وابستگی به گردشگری، دوره­ی زندگی مقصد گردشگری و سطح توسعه­ی اقتصادی، از دیگر عوامل تعیین کننده­ی جهت بین این دو متغییر باشد.

زیواس و همکارانش(1999) نیز در مقاله­ای با عنوان ” اشتغال گردشگری در طول تحول اقتصادی” به بررسی اشتغال در صنعت گردشگری پرداخته­اند و بر این عقیده­اند که صنعت گردشگری به عنوان پناهگاهی برای شاغلین سایر صنایع محسوب می­شوند و کارگران این بخش معمولا از طیف وسیعی از صنایع دیگر آمده­اند. آنان همچنین معتقدند که اشتغال این صنعت به عنوان شغلی جاذب و قابل دسرس برای افرادی با موجودی مختلف سرمایه انسانی ظاهر می­شود.(Szivas et al. , 1999)

دسته‌ها: تور لحظه آخری