گردشگری به ویژه به منظور گذران اوقات فراغت یکی از نیازهای اصلی انسان محسوب شده، بطوریکه این پدیده با تخصیصی 10/0 جمعیت جهان جابجایی صلح آمیز تاریخ بشر محسوب می شود. گردشگری از اهمیت بالایی در اقتصاد جهانی برخوردار بوده و یکی از منابع مهم درآمدهای ارزی هم برای کشورهای پیشرفته و هم برای کشورهای در حال توسعه می باشد؛ بطوریکه بخش بزرگی از برنامه ریزی ها و سرمایه گذاریها در دنیا را به خود اختصاص داده است. بنابر آمار سازمان جهانی گردشگری در سال 2008 تعداد گردشگران در سراسر جهان بالغ بر992 میلیون نفر و درآمد حاصل از جریان گردشگری 994 میلیارد دلار بوده است که این مبلغ حدود 30 درصد کل صادرات خدمات در جهان را تشکیل می دهد. بیش از 3/9 درصد GDP جهانی توسط صنعت گردشگری محاسبه شده است. این صنعت 5/2میلیون شغل در سراسر جهان ایجاد نموده که حدود 7/4 درصد کل اشتغال جهانی را شامل می شود.[1] برخی منابع درآمد گردشگری را در سال 2000 حدود 621 میلیارد دلار دانسته اند و آنرا در سالهای 2010 و 2020 به ترتیب 1550 و 2000 میلیارد دلار برآورد کرده اند.[2] در قرن بیست و یکم پیشرفت فناوری موجب خواهد شد که وقت انسان بیش از پیش آزاد گردد و ثروتش افزون گردد و زمان بیشتری را صرف اوقات فراغت خود نماید. در واقع نیمه دوم قرن بیستم را باید عصر صنعت گردشگری نام نهاد.  با رشد و توسعه این صنعت بالطبع مباحث تجارت و رقابت نیز در آن گسترش یافته و برای موفقیت در این صنعت علاوه بر داشتن شرایط گردشگرپذیری، مقاصد گردشگری باید به دنبال برنامه ریزی برای جذب گردشگران و معرفی بهتر امکانات و شرایط خود به بازارهای جهانی گردشگری باشند.

البته اهمیت و نقش اقتصادی گردشگری نباید باعث غفلت از سایر ابعاد آن، بویژه بعد فرهنگی نشود. گرایش مردم جهان به یافتن آسانترین و موثرترین راه برای گفتگوی فرهنگ ها سبب شده است تا نقش گردشگری در این تعاملات هر روز حیاتی تر شود. بدیهی است که قرابت و روابط فرهنگی ملل، از آن جا که پایه و اساس صلح و دوستی و به طبع آن روابط اقتصادی میان آن ها است، در توسعه همه جانبه آن ها نیز سهم بسزای دارد.

موانع توسعه گردشگری
یکسری عواملی وجود دارد که به عنوان عوامل بازدارنده رشد و توسعه صنعت گردشگری عمل می کنند و روند توسعه صنعت گردشگری را با مشکل مواجه می سازند که بایستی شناسایی و جهت رفع این موارد اقدامات خاصی انجام داد. این عوامل به شرح زیر توضیح داده می شود: کمبود زیرساخت ها و خدمات گردشگری، مشکلات تقاضای فصلی، ضعف تبلیغات و اطلاع رسانی، موانع فرهنگی و اجتماعی و عدم همکاری بین سازمان های مرتبط با گردشگری.

2-1 موانع موجود در بازار

بسیاری از فعالیت ها مانند توانایی و علاقه فرد به مسافرت و مسافتی که خواهان طی آن است و در صنعت گردشگری انجام می شود، در گرو عوامل بازار مانند سطح درآمد، هزینه سوخت، امنیت شغلی، شرایط فیزیکی و انگیزه های مسافرت است. بیشتر این عوامل بازار از کنترل مکان، محل یا مقصد مسافر خارج است. بنابراین در بلندمدت، توانایی مکان در جذب گردشگر، نیاز به برنامه ریزی و انعطاف پذیری دارد. در این صورت لازم است که جامعه بتواند تحقیقی معتبر از وضع بازار انجام دهد، جایگاه خود را تعیین نماید، استراتژی تدوین و دست به تبلیغات بزند.[3]

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   جهان گردی داخلی و جهان گردی خارجی

این در حالی است که سازمان ها و شرکت هایی که در صنعت گردشگری فعالیت می کنند همکاری لازم را ندارند و بخش بزرگی از سازمان های فعال در صنعت گردشگری به سبب نداشتن افراد متخصص نمی توانند همکاری بکنند که در نتیجه واحـدهاای که در یک محل به این کار مشغول اند بدون همکاری با سایر نهادها و سازمان ها عل می کنند.

2-2 موانع فرهنگی-اجتماعی

هنگامی که بین مناطق گردشگری و گردشگران تفاوت فرهنگی وجود داشته باشد و میزبانان آگاهی کمی نسبت به نیازها و خواسته های گردشگران داشته باشند و از طرفی گردشگران از فرهنگ میزبان اطلاع نداشته باشند مشکلات عدیده ای رخ می دهد. اغلب در نقاط و مکان های مختلف، ساکنان یک محل و افراد یک جامعه به علت ناآگاهی از دیدن برخی اعمال از گردشگران، که با اعتقادات آن ها در تعارض است از گردشگران و گردشگری برداشت ناخوشایند و منفی دارند یا در برخی از نقاط، کارکردن در بعضی از مشاغل مربوط به گردشگری از افراد بومی مشاغل سطح پائین تلقی می شود و ساکنان بومی حاضر به کارکردن در این مشاغل نیستند. [4]

2-3 موانع محیطی

تاکید بر فعالیت هایی که در صنعت گردشگری انجام می شود، احتمالا موجب جذب تعداد زیادی گردشگر به یک مکان می شود که در نتیجه برای افرادی که در این مورد حساسیت دارند مسائل و مشکلاتی بوجود می آورد. بدیهی است که برخی از مکان ها باید کوشش کنند تعداد بیشتری گردشگر و مسافر جذب کنند تا از محل درآمد حاصل از اقامت این افراد هزینه های حفظ محیط را تامین نمایند. اگر بازار گردشگری با رقابت شدید روبه رو باشد این کار بسیار مشکل خواهد بود.[5

2-4 موانع فصلی بودن تقاضا

برای یک منطقه یا ناحیه عمرانی تاثیر تغییرات فصلی در شمار ورود گردشگران امری عادی است. این وضعیت در طول دوره هایی از سال به استفاده بسیار اندک از امکانات و خدمات گردشگری منجر می شود و غالبا در سایر اوقات تقاضای بیش از حد افزایش می یابد. فصلی بودن به سبب تغییر شرایط آب و هوایی، عادات معمول و سنتی گذران ایام تعطیل و شیوه های معمول گذران تعطیلات بلند مدت (مانند تعطیلات تابستانی) به ویژه تعطیلات خاص مدارس و سایر موسسات آموزشی، بروز می کند. [6

فصلی بودن بر بسیاری از مسائل تاثیر می گذارد که از آن جمله می توان به جریان عرضه محصولات، اشتغال، مصرف انرژی و خدمات اجتماعی اشاره کرد. حتی ممکن است فعالیت های تعدادی از هتل ها و دیگر موسسات دچار وقفه شود و حتی برای مدتی هم بسته شود.

دسته‌ها: تور لحظه آخری