محور زاینده رود و اراضی و محدوده های مجاورش به خودی خود ” یک سرنوشت یا وضعیت گردشگری هویت دار را تعیین نمی کند.” باید توجه کرد که محور گردشگری زاینده­رود دارای مهمترین پتانسیل­های طبیعی و قابلیت­های گردشگری طبیعی است که امروزه در محدوده­های شهری شاید با اندک توجهاتی مواجه باشد، لیکن در سایر قسمت­ها به ویژه محدوده شهرهای کوچک و روستاها با مشکلاتی مواجه است. نکته حایز اهمیت دیگر هجوم کاربری­های مختلف شهری و فراشهری به اراضی حومه کلان شهر اصفهان در این محور به عنوان یک نقطه جاذب و سایر اراضی اطراف رودخانه است. گرایش صنایع به استقرار در حاشیه رودخانه، وجود تأسیسات عمومی و رفاهی نظیر مجتمع­های تفریحی، گسترش تأسیسات آب و برق و مرکز خدمات گردشگری،  این منطقه را بسیار شلوغ و با تغییرات گسترده و ناموزون مواجه کرده است. بر اساس طرح توسعه گردشگری محور زاینده رود و در چهار چوب ضوابط و مقررات، می توان محیط را همچون الگوهای نمادین توسعه پایدار تقویت و ساماندهی نمود. باید اشاره کرد ای مطالعه، طرح توسعه گردشگری محور زاینده­رود را از دیدگاه خاص و با حفظ و پذیرش اهداف زیر را دنبال کرده است.

  1. توسعه اقتصادی کشور از طریق بهره­برداری از منابع جذب توریسم و اعمال نقش هر چه بیشتر آن در چرخه اقتصاد کشور و منطقه و از این طریق تقویت جنبه­های اقتصادی و تآمین درآمد برای جامعه خود کفایی و بی­نیازی.
  2. ایجاد امنیت، ثبات و پایداری اقتصادی در راستای ایجاد امکانات بیشتر برای تحولات اقتصادی
  3. ایجاد اشتغال از طریق قراردادن گردشگری در ردیف مشاغل پایه و ایجاد مشاغل تبعی
  4. بهره­مندی و بهره­برداری از امکانات گردشگری و منابع فرهنگی در راستای توسعه امکانات فراغتی و ایجاد زمینه­های لازم برای ایجاد رفاه و آسایش و محیط سالم روانی برای شهروندان
  5. ایجاد ارتباطات سالم انسانی با سایر جوامع و توسعه و گسترش روابط فرهنگی با سایر ملل

 

 

 

  • ضرورت توسعه متوازن گردشگاه های کل محور زاینده رود

وجود جمعیت بالا در مرکز ایران، وجود راههای مواصلاتی مناسب و همچنین بهره مندی از چندین اقلیم متفاوت در یک گستره مناسب جغرافیایی، زمینه هجمه گردشگران را به تنها نقاط دارای امکانات نسبی (برای مثال پل زمانخان و مجموعه پارکهای شهری در شهر اصفهان)  در طول محور زاینده رود را فراهم آورده است. این هجوم بی رویه موجبات تخریب، آمیختگی فضا و محصول را در نقاط متراکم باعث شده است. برای ایجاد زمینه توسعه گردشگری پایدار، شناسایی، تجهیز و معرفی همزمان  نقاط گردشگری ضروری است تا با انجام فرایند توسعه متوازن و تجهیز چندین نقطه با عملکردهای متفاوت مبتنی بر گردشگری، به این ترتیب هم از فشار تخریبی بر گردشگاههای کلان شهر اصفهان کاسته شود و هم سایر ظرفیت ها و جاذبه های گردشگری محور از روند توسعه و آثار آن بهره مند گردند.

  • توسعه متوازن و هماهنگ بین گزینه های توسعه گردشگری
این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   روند رشد گردشگری در کشورهای خاورمیانه

در شرایط کنونی، گردشگری در محور زاینده رود فاقد نظام کالبدی و عملکردی مناسب است. از مجموع تپه هاو دره­های جبهه شمالی و جنوبی رودخانه و ظرفیت گسترده گردشگری آن به صورت ناقص و نامتوازن استفاده می شود­. به این ترتیب از سویی برخی مکان ها فراتر از ظرفیت و به صورت تخریبی و فرسایشی مورد استفاده قرار می گیرند در حالی که بخش عمده ظرفیت تفرجی دیگر مکان ها بدون استفاده باقی مانده است. در واقع توسعه و بهره برداری گردشگری از ظرفیت­های محور بر اساس “قانون اشباع حداکثر” نسبت به شهرهای اصفهان و شهرکرد صورت می گیرد.

بر این اساس مکان ها و ظرفیت های نزدیک شهر اصفهان وحتی شهرهای شهرکرد و زرین شهر و فلاورجان اشباع شده است وبا استفاده بی رویه مواجه هستند. در حالیکه به دلیل عدم هدایت توسعه به سایر نواحی جبهه های شرقی و غربی این جاذبه ها متروک و بدون استفاده باقی مانده است. بنابراین بمنظور پایداری توسعه گردشگری در منطقه و محور، توسعه متوازن و هماهنگ کلیه مکانها ضروری است.

 

 

دسته‌ها: تور لحظه آخری